rütteln

[ˈʁʏtl̩n]Werkwoord(etw.^Akk ~)

Definities

schudden- iets met kleine, snelle stoten bewegen

etwas mit kleinen, schnellen Stößen bewegen

Bevor man die einzelnen Blätter bindet, rüttelt der Buchbinder sie zu einem ordentlichen Stapel.

Voordat men de afzonderlijke bladen bindt, schudt de boekbinder ze tot een nette stapel.

Jan war im Zug eingeschlafen, doch plötzlich rüttelte ihn jemand. Es war der Schaffner.

Jan was in de trein in slaap gevallen, maar plotseling schudde iemand hem wakker. Het was de conducteur.

tornen- iets (bijvoorbeeld een principe) in twijfel trekken, bedreigen

etwas (zum Beispiel ein Prinzip) infrage stellen, bedrohen

Am Wikiprinzip darf nicht gerüttelt werden!

Aan het wikiprincipe mag niet worden getornd!

Die Jugendlichen rütteln am Konzept der Ehe und wollen sie zu Fall bringen.

De jongeren tornen aan het concept van het huwelijk en willen het ten val brengen.

remueren- het proces van het draaien van champagneflessen op een remueerrek of remueerpupit om het bezinksel en de troebele stoffen naar de kurk respectievelijk in de flessenhals te drijven