rangieren

[ʁɑ̃ˈʒiːʁən]Werkwoord

Definities

rangeren- voertuigen, in het bijzonder spoorwagons verplaatsen, in een bepaalde volgorde brengen of een wagon uit een trein losmaken

Fahrzeuge, insbesondere Eisenbahnwagen verschieben, in eine bestimmte Reihenfolge bringen oder einen Wagen aus einem Zug herauslösen

Der Rangiermeister muss heute 30 Waggons mit Ethanol rangieren.

De rangeermeester moet vandaag 30 wagons met ethanol rangeren.

„Beabsichtigt ein Fahrer an der Endhaltestelle, an welcher das Vorrücken oder Rangieren seines Wagens bezw. Zuges notwendig wird, auszutreten, dann hat er die Fahrkurbel dem Schaffner seines Wagens zu übergeben.“

"Als een bestuurder bij de eindhalte, waar het oprukken of rangeren van zijn wagen resp. trein nodig wordt, wil uitstappen, dan moet hij de rijkruk aan de conducteur van zijn wagen overgeven."

eindigen- een plaats binnen een groep innemen of toegewezen krijgen

einen Platz innerhalb einer Gruppe einnehmen oder zugewiesen bekommen

Er rangierte nach dem ersten Lauf auf dem dritten Platz.

Hij eindigde na de eerste run op de derde plaats.

Synoniemen

verschieben