rasten

[ˈʁastn̩]Werkwoord

Definities

rusten- zich uitrusten, (bij lichamelijke inspanning) een pauze inlassen

sich ausruhen, (bei körperlicher Anstrengung) eine Pause einlegen

Wer beim Wandern erst mal rastet, kommt schwer wieder in Gang.

Wie bij het wandelen eenmaal rust, komt moeilijk weer op gang.

„Der Sage nach rastete einst ein vom weiten Weg ermüdeter Riese auf der Felskante des Sonnenstein und schüttete währenddessen den Sand aus seinen Siebenmeilenstiefeln.“

Volgens de sage rustte eens een van de verre weg vermoeide reus op de rotsrand van de Sonnenstein en schudde ondertussen het zand uit zijn zevenmijlslaarzen.

vastklikken- in een voorziene stand springen en daar door een vergrendelingsmechanisme worden vastgehouden

an eine vorgesehene Position springen und dort durch einen Sperrmechanismus gehalten werden

Wenn du es mit einem hörbaren Klick rasten hörst, sind die beiden Teile fest miteinander verbunden.

Als je het met een hoorbare klik hoort vastklikken, zijn de beide delen stevig met elkaar verbonden.