ruinieren

[ʁuiˈniːʁən]Werkwoord(etw.^Akk ~)

Definities

ruïneren- (iemand of zichzelf) naar de ondergang drijven, arm maken, (vooral financieel of zakelijk) te gronde richten

(jemanden oder sich selbst) in den Ruin treiben, arm machen, (vor allem finanziell oder geschäftlich) zugrunde richten

„Geschichten über gierige Pfandleiher, die ihre Schuldner gnadenlos ruinieren, haben über Jahrhunderte das Bild geprägt.“

Verhalen over gierige pandjesbazen die hun schuldenaars genadeloos ruïneren, hebben eeuwenlang het beeld bepaald.

Er hat sich durch seine Spielsucht ruiniert.

Hij heeft zich door zijn gokverslaving geruïneerd.

vernielen- (een zaak) onbruikbaar maken, vernietigen of verwoesten

(eine Sache) unbrauchbar machen, vernichten oder zerstören

Seinen Ruf hat er gründlich ruiniert.

Zijn reputatie heeft hij grondig vernield.

Ein Inhaber kann seine Firma auf drei Wegen ruinieren: durch Glücksspiel, das ist der schnellste; durch Frauen, das ist der schönste; durch Computer, das ist der sicherste Weg.

Een eigenaar kan zijn firma op drie manieren ruïneren: door gokken, dat is de snelste; door vrouwen, dat is de mooiste; door computers, dat is de zekerste weg.