schläfrig

[ˈʃlɛːfʁɪç]Bijvoeglijk naamwoord

Definities

slaperig- een behoefte aan slaap voelend, geneigd in slaap te vallen

ein Bedürfnis nach Schlaf verspürend, geneigt einzuschlafen

Nach der anstrengenden Paddeltour war er ganz schläfrig und müde.

Na de inspannende peddeltocht was hij helemaal slaperig en moe.

Die Spritze machte sie schläfrig.

De injectie maakte haar slaperig.

soezig- een slaperige indruk makend, door traagheid en gebrek aan pit van slaperigheid getuigend

einen schläfrigen Eindruck machend, durch Langsamkeit und fehlenden Pep von Schläfrigkeit zeugend

»Du hast einen schläfrigen Blick, hast du etwa schlecht geschlafen?«

“Je hebt een soezige blik, heb je soms slecht geslapen?”

Ihre Stimme klang schläfrig.

Haar stem klonk soezig.

Antoniemen