seekrank

[ˈzeːˌkʁaŋk]Bijvoeglijk naamwoord

Definities

zeeziek- lijdend aan een door het schommelen van een schip als gevolg van de zeegang veroorzaakte misselijkheid (met braken); door zeeziekte bevangen

an einer durch das Schwanken eines Schiffes aufgrund des Seegangs hervorgerufenen Übelkeit (mit Erbrechen) leidend; von der Seekrankheit befallen

„Im Damenkabinet liegt eine ſeekranke Frau mit Kind; ruft alle Viertelſtund: cameriere! come ſta?“

“In de dameskajuit ligt een zeezieke vrouw met kind; roept elk kwartier: cameriere! come sta?”

„Er war wie seekrank. Er glaubte auf einem Schiff zu sein, das sich in schwerem Seegang befand.“

“Hij was als zeeziek. Hij geloofde op een schip te zijn dat zich in zware zeegang bevond.”