seufzen

[ˈzɔɪ̯ft͡sn̩]Werkwoord

Definities

zuchten- hoorbaar en heftig in- en uitademen, als teken van sterke gevoelens zoals verdriet, opluchting of berusting

hörbar und heftig ein- und ausatmen, als Zeichen starker Gefühle wie Kummer, Erleichterung oder Resignation

Als sie gefragt wurde, ob alles in Ordnung sei, seufzte sie nur.

Toen haar werd gevraagd of alles in orde was, zuchtte zij alleen maar.

verzuchten- met herkenbare droefheid of herkenbaar leedwezen uitspreken

mit erkennbarer Trauer oder erkennbarem Bedauern aussprechen

„Nichts ist vollkommen“, seufzte der Kleine Prinz.

„Niets is volmaakt“, verzuchtte de Kleine Prins.

„Immer bin ich an allem schuld“, seufzte er.

„Altijd is het mijn schuld“, verzuchtte hij.

zuchten onder- onder een last lijden

unter einer Last leiden

Das ganze Land seufzte unter der Kriegeslast.

Het hele land zuchtte onder de oorlogslast.

Specifiekere woorden (hyponiemen)