stammeln

[ˈʃtaml̩n]Werkwoord

Definities

stamelen- aarzelend, onsamenhangend en onduidelijk spreken

zögerlich, unzusammenhängend und undeutlich sprechen

Als das Mädchen ihren Angebeteten endlich sah, konnte sie vor Verlegenheit nur noch stammeln.

Toen het meisje haar aanbedene eindelijk zag, kon ze van verlegenheid alleen nog maar stamelen.

Was stammelst Du denn da?

Wat sta je daar nu te stamelen?

Een Duits woord dat je nog niet snapt? 🌱