stillschweigen

[ˈʃtɪlˌʃvaɪ̯ɡn̩]Werkwoord

Definities

zwijgen- niets zeggen, maar stil zijn; zwijgen

nichts sagen, sondern still sein; schweigen

Während sich ihre Eltern lautstark stritten, saß sie ruhig daneben und schwieg still.

Terwijl haar ouders luidruchtig ruzie maakten, zat zij er rustig naast en zweeg stil.

verzwijgen- bij de geheimhouding van iets zwijgzaam zijn en zich (bij navraag) niet uiten

bei der Geheimhaltung von etwas verschwiegen sein und sich (bei Nachfrage) nicht äußern

Nach dem Treffen schworen sie, über das Vereinbarte um jeden Preis stillzuschweigen.

Na de bijeenkomst zwoeren ze het afgesprokene koste wat het kost te verzwijgen.

Synoniemen

Antoniemen