stillschweigend

[ˈʃtɪlˌʃvaɪ̯ɡənt]Bijvoeglijk naamwoord

Definities

stilzwijgend- zonder over iets te spreken, zonder afspraak (met derden)

ohne über etwas zu sprechen, ohne Absprache (mit Dritten)

Sie trafen eine stillschweigende Übereinkunft.

Ze troffen een stilzwijgende overeenkomst.

„Selbst ein stillschweigendes Akzeptieren durch Ultrarechte war für eine Koalition der Mitte bislang völlig undenkbar.“

„Zelfs een stilzwijgende acceptatie door ultrarechts was voor een centrumcoalitie tot nu toe volstrekt ondenkbaar.”