straucheln

[ˈʃtʁaʊ̯xl̩n]Werkwoord

Definities

struikelen- struikelen

stolpern

Er lief den Weg entlang, strauchelte und raffte sich wieder auf.

Hij liep langs de weg, struikelde en krabbelde weer overeind.

vallen- vallen

fallen

Er war eine Existenz, die strauchelte.

Hij was een bestaan dat ten onder ging.

Een Duits woord dat je nog niet snapt? 🌱