streuen

[ˈʃtʁɔɪ̯ən]Werkwoord(etw.^Akk ~)

Definities

strooien- (poederachtige of korrelige substantie) werpen, zodat deze zich over een oppervlak verdeelt

(pulvrige oder körnige Substanz) werfen, damit sie sich auf einer Fläche verteilt

Im Winter streuen die Anwohner Tausalz oder Split auf den Gehweg, damit niemand ausrutscht.

In de winter strooien de bewoners strooizout of split op de stoep, zodat niemand uitglijdt.

verstrooien- een deel van een (gebundelde) straling uit de oorspronkelijke richting afbuigen

ablenken eines Teils einer (gebündelten) Strahlung aus der ursprünglichen Richtung

Körperliche Ursachen für eine erhöhte Blendempfindlichkeit sind alters- oder krankheitsbedingte Trübungen des Auges (Hornhaut, Linse, Glaskörper), welche ähnlich einem zerkratzten Glas, die Lichtstrahlen streuen.

Lichamelijke oorzaken voor een verhoogde verblindingsgevoeligheid zijn leeftijds- of ziektegebonden troebelingen van het oog (hoornvlies, lens, glasvocht), die net als een bekrast glas de lichtstralen verstrooien.

Ein neu entwickeltes Computerprogramm von Forschern des Amerikanischen Mineralogischen Instituts in Carlsbad simuliert, wie Diamanten Lichtstrahlen streuen.

Een nieuw ontwikkeld computerprogramma van onderzoekers van het Amerikaanse Mineralogisch Instituut in Carlsbad simuleert hoe diamanten lichtstralen verstrooien.

uitzaaien- zich (vanaf een plaats) verspreiden