studieren

[ʃtuˈdiːʁən]Werkwoord(etw.^Akk ~)

Definities

studeren- een opleiding aan de hogeschool of universiteit volgen, student zijn; aan een hogeschool thema’s en methoden van een of meer vakgebieden leren

eine Hochschulausbildung machen, Student sein; an einer Hochschule Themen und Methoden eines oder mehrerer Fachgebiete erlernen

Ich habe Medizin studiert.

ik heb geneeskunde gestudeerd.

Immer weniger junge Menschen studieren.

steeds minder jonge mensen studeren.

bestuderen- (iets) nauwkeurig/aandachtig lezen om de inhoud te weten te komen, om zich te informeren

(etwas) genau/aufmerksam lesen, um den Inhalt zu erfahren, um sich zu informieren

Sie studierte lange die Speisekarte, bestellte dann aber nur eine Cola.

ze bestudeerde lang de menukaart, maar bestelde daarna slechts een cola.

„Hat Michael das Gerät schon zum Laufen gebracht?“ – „Nein, er studiert noch die Bedienungsanleitung!“

“heeft Michael het apparaat al aan de praat gekregen?” – “nee, hij bestudeert nog de handleiding!”

instuderen- zich intensief/nauwkeurig informeren, zich met iets bezighouden om het precies te leren kennen, te trachten te doorgronden; (iets) inoefenen, leren

Synoniemen

Antoniemen