stumm

[ʃtʊm]Bijvoeglijk naamwoord

Definities

stom- geen geluiden kunnen voortbrengen

keine Laute von sich geben könnend

Er ist von Geburt an stumm.

hij is van geboorte af stom.

zwijgend- niet sprekend

nicht sprechend

Während die Anderen sich unterhielten, blieb sie stumm.

terwijl de anderen zich onderhielden, bleef zij zwijgend.

Specifiekere woorden (hyponiemen)

Een Duits woord dat je nog niet snapt? 🌱