umkippen

[ˈʊmˌkɪpn̩]Werkwoord(etw.^Akk ~)

Definities

omvallen- uit een rechtopstaande positie plotseling in een liggende positie geraken, meestal over een rand, het evenwicht verliezen en omvallen

aus einer aufrechten Position plötzlich in eine liegende geraten, meist über eine Kante; das Gleichgewicht verlieren und umstürzen

Die Blumenvase ist umgekippt, weil nicht genug Wasser drin war und deshalb der Schwerpunkt zu weit oben lag.

De bloemenvaas is omgevallen omdat er niet genoeg water in zat en het zwaartepunt daardoor te hoog lag.

Wenn du die Bücher so aufeinander türmst, wird der Stapel umkippen.

Als je de boeken zo op elkaar stapelt, zal de stapel omvallen.

flauwvallen- bewusteloos worden

bewusstlos werden

Personen mit niedrigem Blutdruck kippen gelegentlich um, wenn sie zu schnell aufstehen.

Mensen met een lage bloeddruk vallen af en toe flauw als ze te snel opstaan.

Als Susi das Blut sah, kippte sie sofort um.

Toen Susi het bloed zag, viel ze meteen flauw.

eutrofiëren- door een te hoog gehalte aan voedingsstoffen voor planten en dieren niet meer geschikt worden als leefgebied

durch zu hohen Nährstoffgehalt für Pflanzen und Tiere nicht mehr als Lebensraum geeignet werden