onbeschrijfelijk- in zijn eigenaardigheid zo uitgesproken, dat het zich aan een beschrijving onttrekt
in seiner Eigenart so ausgeprägt, dass es sich einer Schilderung entzieht
„Jedenfalls wussten die Jungen sofort, dass sie da etwas Einzigartiges entdeckt hatten: ‚Unsere Freude war unbeschreiblich, eine Bande von Wilden hätte beim Kriegstanz nicht ausgelassener sein können!‘“
„In ieder geval wisten de jongens meteen dat ze daar iets unieks hadden ontdekt: ‘Onze vreugde was onbeschrijfelijk, een bende wilden had bij de krijgsdans niet uitgelatener kunnen zijn!’“
