unerbittlich

[ˈʊnʔɛɐ̯bɪtlɪç]Bijvoeglijk naamwoord

Definities

onverbiddelijk- zich niet laten ompraten, niet toegevend

sich nicht umstimmen lassend, nicht nachgebend

Sein Sohn fragte immer wieder, ob sie am Wochenende nicht doch in den Freizeitpark fahren würden, doch der Vater blieb unerbittlich.

Zijn zoon vroeg steeds weer of ze in het weekend toch niet naar het pretpark zouden gaan, maar de vader bleef onverbiddelijk.

onstuitbaar- zich in zijn verloop niet laten tegenhouden

sich im Verlauf nicht aufhalten lassend

Der Kampf tobte unerbittlich weiter, bis beide Kontrahenten am Boden lagen.

De strijd woedde onstuitbaar verder tot beide tegenstanders op de grond lagen.

Synoniemen