unrein

[ˈʊnˌʁaɪ̯n]Bijvoeglijk naamwoord

Definities

vuil- niet schoon, dus in zekere zin verontreinigd, bevuild

nicht sauber, also in gewisser Weise verunreinigt, verschmutzt

Wasche dein Gesicht nicht mit diesem unreinen Tuch.

Was je gezicht niet met deze vuile doek.

Er wäscht seine unreinen Hände immer vor dem Essen.

Hij wast zijn vuile handen altijd voor het eten.

onzuiver- de kwaliteit van iets aantastend, verlagend

die Qualität von etwas beeinträchtigend, herabsetzend

Wegen seiner sehr unreinen Stimme ist er nicht als Sänger geeignet.

Vanwege zijn zeer onzuivere stem is hij niet geschikt als zanger.

Der Pianist spielte teilweise unreine Akkorde.

De pianist speelde deels onzuivere akkoorden.

onrein- voor een gelovige niet aanvaardbaar, acceptabel

als Gläubiger nicht annehmbar, akzeptabel

In vielen Religionen gilt das Schwein als unrein.