unverbindlich

[ˈʊnfɛɐ̯bɪntlɪç]Bijvoeglijk naamwoord

Definities

vrijblijvend- niet bindend, zonder vastlegging

nicht verbindlich, ohne Festlegung

Wir können darüber mal ganz unverbindlich reden.

"We kunnen daar eens heel vrijblijvend over praten."

Sie können den Wagen natürlich unverbindlich probefahren.

"U kunt de auto natuurlijk vrijblijvend proefrijden."

afstandelijk- beleefd, maar zonder vriendelijke tegemoetkoming, kortaf

höflich, aber ohne freundliches Entgegenkommen, kurz angebunden

Er blieb die ganze Zeit über auffallend unverbindlich.

"Hij bleef de hele tijd opvallend afstandelijk."

Synoniemen

Antoniemen