unverdächtig

[ˈʊnfɛɐ̯ˌdɛçtɪç]Bijvoeglijk naamwoord

Definities

onverdacht- niet verdacht, niet onder verdenking staand

nicht verdächtig, nicht in einem Verdacht stehend

Er gilt als unverdächtig, da er ein Alibi besitzt.

"Hij geldt als onverdacht, omdat hij een alibi heeft."

Antoniemen

Een Duits woord dat je nog niet snapt? 🌱