unwillig

[ˈʊnˌvɪlɪç]Bijvoeglijk naamwoord

Definities

misnoegd- zo, dat men ergernis/afwijzing bij iemand in herkent

so, dass man Verärgerung/Ablehnung bei jemandem erkennt

„Sie schüttelt unwillig den Kopf: Sie macht dies einfach nicht mehr mit.“

"Ze schudt misnoegd het hoofd: zij doet hier gewoon niet meer aan mee."

„Unwillig die Argumente des Gegenübers anzuhören, eskaliert die Situation und sie geben einander mit Schirmen aufs «Dach».“

"Terwijl zij misnoegd weigeren naar de argumenten van de tegenpartij te luisteren, escaleert de situatie en slaan zij elkaar met paraplu's op het «dak»."

onwillig- niet bereid/genegen iets te doen; zonder bereidwilligheid

nicht bereit/willens, etwas zu tun; ohne Bereitwilligkeit

„Unwillig die Argumente des Gegenübers anzuhören, eskaliert die Situation und sie geben einander mit Schirmen aufs «Dach».“

"Terwijl zij onwillig zijn om naar de argumenten van de tegenpartij te luisteren, escaleert de situatie en slaan zij elkaar met paraplu's op het «dak»."

„Dabei konnte man Mirko keineswegs unwillig oder widerspenstig nennen. Er tat gehorsam, was man ihm gebot,“ […].

"Daarbij kon men Mirko geenszins onwillig of weerspannig noemen. Hij deed gehoorzaam wat men hem gebood," [...].

Synoniemen

Antoniemen

Specifiekere woorden (hyponiemen)

arbeitsunwillig

zahlungsunwillig