unwillkürlich

[ˈʊnvɪlˌkyːɐ̯lɪç]Bijvoeglijk naamwoord

Definities

onwillekeurig- zonder het te willen of bedoeld te hebben, onbedoeld

ohne es zu wollen oder beabsichtigt zu haben, unbeabsichtigt

Nachdem er beleidigt wurde, schlug er unwillkürlich zu.

Nadat hij was beledigd, sloeg hij onwillekeurig toe.

Unwillkürlich kam ihm der Gedanke, aus der Situation einen Vorteil zu ziehen.

Onwillekeurig kwam hem de gedachte op om uit de situatie voordeel te halen.

Antoniemen