verblöden

[fɛɐ̯ˈbløːdn̩]Werkwoord

Definities

verdummen- zwakzinnig, dom worden; geestelijk achteruitgaan

schwachsinnig, blöde werden; geistig abbauen

Da meine geistig behinderte Schwester nie adäquat gefördert wurde, ist sie mit der Zeit restlos verblödet.

Omdat mijn verstandelijk gehandicapte zus nooit adequaat is gestimuleerd, is zij mettertijd volledig verdumd.

Monika muss den ganzen Tag einer stupiden Tätigkeit nachgehen. Sie verblödet dadurch total.

Monika moet de hele dag stupide werk doen. Zij verdumt daardoor totaal.

duizelig worden- duizelig worden; aan het wankelen raken

schwindelig werden; ins Taumeln kommen

Durch den ungeheuerlichen Krach im Haus meines Vetters bin ich ganz verblödet und kam kaum die Treppe herunter.

Door het ontzettende lawaai in het huis van mijn neef ben ik helemaal duizelig geworden en kwam ik nauwelijks de trap af.

onhandig worden- onverstandig, onhandig worden

unklug, ungeschickt werden

Früher bereiteten mir auch feinere Drechselarbeiten kaum Mühe, aber was das angeht, bin ich mittlerweile vollkommen verblödet.

Vroeger kostten ook fijnere draaiwerken mij nauwelijks moeite, maar wat dat betreft ben ik inmiddels volkomen onhandig geworden.

Synoniemen