vererben

[fɛɐ̯ˈʔɛʁbn̩]Werkwoord(etw.^Akk ~)

Definities

nalaten- waarden van de ene persoon (generatie) aan een andere persoon overdragen in de vorm van een erfenis

Werte von einer Person (Generation) an eine andere Person in Form eines Erbe übergeben

Mein Vater vererbte mir ein schönes Haus.

Mijn vader heeft mij een mooi huis nagelaten.

Glaubst du, dass dir deine Tante etwas vererben wird?

Denk je dat je tante je iets zal nalaten?

overerven- aanleg en eigenschappen van een persoon (generatie) via erfelijkheid doorgeven aan een biologische nakomeling

Anlagen und Eigenschaften von einer Person (Generation) an einen biologischen Nachkommen durch Vererbung weitergeben

Der Großvater hatte den meisten seiner Enkel seine abstehenden Ohren vererbt.

De grootvader had zijn afstaande oren aan de meeste van zijn kleinkinderen overgeërfd.

doorgeven- schenken, waarbij het meestal om oudere/gebruikte spullen gaat

schenken, wobei es meist um ältere/gebrauchte Dinge geht

Die Angelausrüstung hat mir mein Onkel vererbt, als er ausgewandert ist.

Mijn oom heeft mij zijn visuitrusting doorgegeven toen hij emigreerde.

Specifiekere woorden (hyponiemen)