verkanten

[fɛɐ̯ˈkantn̩]Werkwoord(etw.^Akk ~)

Definities

klemmen- iets met zijn hoeken of zijden (kanten) in/vast in een ander deel vastklemmen

etwas mit seinen Ecken oder Seiten (Kanten) an/in einem anderen Teil fest einkeilen

Im Fusselsieb der Waschmaschine hat sich ein Nagel verkantet.

In de pluizenfilter van de wasmachine is een spijker klem komen te zitten.

verkanten- de voor een bepaald doel zoals bijvoorbeeld skiën of zagen juiste positie van een lengtezijde (kant) missen en deze in plaats daarvan verkeerd/schuin neerzetten

die (für einen bestimmten Zweck wie zum Beispiel Skilaufen oder Sägen) richtige Position einer Längsseite (Kante) verfehlen und diese stattdessen falsch/schräg aufsetzen

Die Skier verkanteten und Gudrun landete in einer Schneewehe.

De ski’s verkantten en Gudrun belandde in een sneeuwhoop.

kantelen- de loop van een wapen naar rechts of links kantelen, waardoor de trefzekerheid lijdt

den Lauf einer Waffe nach rechts oder links kippen, worunter die Zielgenauigkeit leidet

Hat das Verkanten wirklich großen Einfluss auf die Trefferquote?

Heeft het kantelen echt grote invloed op de trefkans?

verdraaien- de schacht van een speer naar rechts of links draaien, waardoor hij niet meer optimaal recht vooruit vliegt