Er war so versonnen, dass er ihre Ankunft nicht bemerkte.
Hij was zo in gedachten verzonken dat hij haar aankomst niet opmerkte.
„Ernst fuhr mit dem Zeigefinger versonnen die eigene Notenzeichnung entlang und summte dabei eine nicht erkennbare Melodie.“
„Ernst gleed met zijn wijsvinger dromerig langs zijn eigen notentekening en neuriënde daarbij een niet herkenbare melodie.“
