verstoßen

[fɛɐ̯ˈʃtoːsn̩]Werkwoord(jdn. ~)

Definities

overtreden- iemand overtreedt iets: een regel of een wet breken; zich niet aan iets houden

jemand verstößt gegen etwas: eine Regel oder ein Gesetz brechen; sich nicht an etwas halten

Er hat gegen das Gesetz verstoßen.

Hij heeft de wet overtreden.

in strijd zijn- iets is in strijd met iets: niet regel- of wetsconform zijn

etwas verstößt gegen etwas: nicht regel- oder gesetzeskonform sein

Die Vorratsdatenspeicherung verstößt gegen das Grundgesetz.

De bewaarplicht is in strijd met de grondwet.

verstoten- iemand verstoten: iemand uit een groep, bijvoorbeeld de familie, uitsluiten

jemanden verstoßen: jemanden aus einer Gruppe (z. B. der Familie) ausschließen

Er wurde als Kind von seinen Eltern verstoßen.

Hij is als kind door zijn ouders verstoten.

„Da für Karl das Bündnis mit Desiderius nicht mehr von Nutzen war, verstieß er seine Frau nach kurzer Ehe und schickte sie seinem Schwiegervater zurück.“

„Omdat voor Karel het verbond met Desiderius niet meer van nut was, verstootte hij zijn vrouw na een kort huwelijk en stuurde haar naar haar schoonvader terug.“