wähnen

[ˈvɛːnən]Werkwoord

Definities

wanen- (ten onrechte) van mening zijn dat een situatie klopt

(fälschlich) der Meinung sein, dass ein Sachverhalt zutrifft

Sie fielen noch alle in Ungnade, selbst jene, die sich am höchsten wähnten.

Ze vielen allen nog in ongenade, zelfs zij die zich het hoogst waanden.

Christa wähnt sich in ihrer Wohnung vor Elektrosmog sicher.

Christa waant zich in haar woning veilig voor elektrosmog.

vermoeden- iemand op een bepaalde plaats vermoeden; (ten onrechte) geloven dat iemand zich op een bepaalde plaats bevindt

jemanden an einem bestimmten Ort vermuten; (fälschlich) glauben, dass sich jemand an einem bestimmten Ort befindet

Ich wähnte meinen Mann in seiner Firma, während er mit seinen Freunden beim Fußballspiel war.

Ik vermoedde mijn man in zijn bedrijf, terwijl hij met zijn vrienden bij de voetbalwedstrijd was.

Karl wähnte seine Frau auf Reisen.

Karl vermoedde zijn vrouw op reis.