weggehen

[ˈvɛkˌɡeːən]Werkwoord

Definities

weggaan- zich verwijderen; een plaats verlaten

sich entfernen; einen Ort verlassen

Anstatt mich auf irgendwelche Diskussionen einzulassen, bin ich sofort weggegangen.

In plaats van me op discussies in te laten, ben ik meteen weggegaan.

verdwijnen- verdwijnen, verwijderd kunnen worden; genezen worden, verdwijnen

verschwinden, beseitigt werden können; geheilt werden, verschwinden

Ich kann mein neues Hemd wegschmeißen. Der Fleck geht nicht mehr weg.

Ik kan mijn nieuwe overhemd weggooien. De vlek gaat er niet meer uit.

Nachdem ich die Medizin aufgetragen hatte, ist der Ausschlag innerhalb kürzester Zeit weggegangen.

Nadat ik de zalf had aangebracht, is de uitslag in zeer korte tijd verdwenen.

uitgaan- uitgaan, een café of discotheek bezoeken

ausgehen, ein Lokal oder eine Diskothek aufsuchen

„Wollen wir heute Abend weggehen oder bleiben wir lieber zu Hause?“

„Gaan we vanavond uit of blijven we liever thuis?“

Antoniemen