wegknicken

[ˈvɛkˌknɪkn̩]Werkwoord

Definities

doorzakken- met de voet de grip verliezen en zijdelings omklappen; vallen omdat de benen het begeven

mit dem Fuß den Halt verlieren und seitlich umknicken; umfallen, weil die Beine den Dienst versagen

„Mein Magen schlägt Purzelbäume und meine Knie drohen wegzuknicken.“

“Mijn maag maakt salto's en mijn knieën dreigen door te zakken.”

„Dazu gehören kurzfristige Gelenkblockierungen, evtl. verbunden mit anschließendem Wegknicken und Ergussbildung.“

“Daartoe behoren kortdurende gewrichtsblokkades, eventueel verbonden met daarna doorzakken en vochtvorming.”

omknikken- een deel uit zijn gewone positie nemen doordat het wordt omgeknikt

ein Teil aus seiner gewöhnlichen Position nehmen, indem es abgeknickt wird

„Als die nächste Band an der Reihe ist, bläst der Wind bereits so stark, dass er die Schirme einiger Stände nach oben weggeknickt hat.“

“Toen de volgende band aan de beurt is, blaast de wind al zo hard dat hij de parasols van enkele stands naar boven heeft omgeknikt.”

Antoniemen