wegrücken

[ˈvɛkˌʁʏkn̩]Werkwoord

Definities

wegschuiven- (een voorwerp met krachtsinspanning) van zijn plaats wegduwen, opzij schuiven

(einen Gegenstand mit Kraftanstrengung) von seinem Platz wegschieben, zur Seite rücken

Hilf mir bitte, die Kommode vom Fenster wegzurücken.

Help me alsjeblieft de commode bij het raam weg te schuiven.

terugwijken- zichzelf (lichamelijk) terugtrekken, afstand scheppen

sich selbst (körperlich) zurückziehen, einen Abstand schaffen

Von seinen scharfen Äußerungen irritiert rückte sie von ihm weg.

Geïrriteerd door zijn scherpe uitlatingen week ze van hem terug.

wegdrijven- ver naar de achtergrond treden, zich geestelijk (in een eigen wereld) terugtrekken

weit in den Hintergrund treten, sich geistig (in eine eigene Welt) zurückziehen

„Ich habe es immer wie eine schreckliche Last gespürt, daß ich einfach den Glauben nicht verlieren konnte, während die Hoffnung und die Liebe weit, sehr weit weggerückt waren […].“

Ik heb het altijd als een vreselijke last gevoeld dat ik het geloof gewoon niet kon verliezen, terwijl hoop en liefde ver, heel ver waren weggedreven.

Antoniemen

hervortreten