wegrutschen

[ˈvɛkˌʁʊt͡ʃn̩]Werkwoord

Definities

wegglijden- vrij langzaam en glijdend zijn plaats verlaten

eher langsam und gleitend seinen Platz verlassen

Der LKW rutschte von der vereisten Fahrbahn weg und in den Graben.

De vrachtwagen gleed van de ijzige rijbaan weg en de sloot in.

opzijschuiven- zijn zitplaats veranderen en zo plaats of afstand scheppen

seinen Sitzplatz verändern und so Platz/Abstand schaffen

Ich rutsche weg und mache meiner Freundin links neben mir Platz.

Ik schuif opzij en maak plaats voor mijn vriendin links naast me.

Antoniemen