zurückbehalten

[t͡suˈʁʏkbəˌhaltn̩]Werkwoord(etw.^Akk ~)

Definities

achterhouden- in eigen bezit houden

im eigenen Besitz belassen

„Ein Vermieter darf keinen Haustürschlüssel zurückbehalten, wenn er sein Haus komplett an einen Mieter vermietet hat.“

"Een verhuurder mag geen voordeursleutel achterhouden wanneer hij zijn huis volledig aan een huurder heeft verhuurd."

overhouden- langdurige (negatieve) gevolgen vertonen

langfristige (negative) Folgen zeigen

„Was glauben Sie wohl, wie froh wir waren, dass er sich wieder vollkommen erholt und keinen Schaden zurückbehalten hat …“

"Hoe blij denkt u wel dat wij waren dat hij weer volledig hersteld is en er geen letsel aan heeft overgehouden …"

terughouden- verhinderen zich te verwijderen

daran hindern, sich zu entfernen

Sie schickte die fremden Kinder raus, behielt aber das eigene zurück.

Zij stuurde de vreemde kinderen naar buiten, maar hield haar eigen kind terug.