zurückpfeifen

[t͡suˈʁʏkˌp͡faɪ̯fn̩]Werkwoord

Definities

terugfluiten- door een fluitsignaal tot terugkeer oproepen

durch einen Pfiff zur Rückkehr auffordern

„»Eigentlich müsste jetzt jemand kommen und den Hund zurückpfeifen«, sagte er. Dann zog er sein Handy hervor und fotografierte den Stafford, der sich erneut kläffend gegen den Zaun stürzte.“

“Eigenlijk zou er nu iemand moeten komen en de hond terugfluiten”, zei hij. Toen haalde hij zijn mobiele telefoon tevoorschijn en fotografeerde de stafford die zich opnieuw blaffend tegen het hek stortte.

terugroepen- bevelen dat iemand een voornemen, een actie stopt, een plan niet meer verder nastreeft

anordnen, dass jemand ein Vorhaben, eine Aktion stoppt, einen Plan nicht mehr weiter verfolgt

„Und die Stimme der vom Klimaschutz so überzeugten Bundeskanzlerin war nicht zu vernehmen, als es galt, ihren mit der Industrie solidarischen Wirtschaftsminister zurückzupfeifen.“

En de stem van de van klimaatbescherming zo overtuigde bondskanselier was niet te horen toen het erop aankwam haar met de industrie solidaire minister van Economische Zaken terug te roepen.