zusammenhängen

[t͡suˈzamənˌhɛŋən]Werkwoord

Definities

samenhangen- zijn grond in iets hebben; in een betrekking tot iets anders, genoemds staan; zo met elkaar verbonden zijn dat er een wederzijdse afhankelijkheid bestaat

seinen Grund in etwas haben; in einer Beziehung zu etwas anderem, Genannten stehen; so miteinander verbunden sein, dass eine wechselseitige Abhängigkeit vorhanden ist

Der Grad der Bildung und das Lohnniveau hängen eng zusammen.

Het opleidingsniveau en het loonniveau hangen nauw samen.

„Laut Umweltbundesamt verursachte die Landwirtschaft 2023 inklusive der Emissionen aus Böden und Maschinen 14 Prozent der Treibhausgase in Deutschland. Der Großteil hängt mit der Tierhaltung zusammen.“

„Volgens het Umweltbundesamt veroorzaakte de landbouw in 2023 inclusief de emissies uit bodems en machines 14 procent van de broeikasgassen in Duitsland. Het grootste deel hangt samen met de veehouderij.“

aaneenhangen- lichamelijk/ruimtelijk met elkaar verbonden zijn

körperlich/räumlich miteinander verbunden sein

Noch hängt das Gewand zusammen, aber es droht, sich in einzelne Fetzen aufzulösen.

Het gewaad hangt nog aaneen, maar dreigt in afzonderlijke flarden uiteen te vallen.

Ja, wir hängen gerne zusammen, eigentlich jeden Tag nach der Schule.

Ja, we zijn graag samen, eigenlijk elke dag na school.

bijeenhangen- op dezelfde plaats ophangen; op dezelfde plaats hangen

am gleichen Ort aufhängen; an den gleichen Ort hängen