überrumpeln

[yːbɐˈʁʊmpl̩n]Werkwoord(jdn./etw.^Akk ~)

Definities

overrompelen- iemand zo onvoorbereid treffen dat een passende reactie nauwelijks mogelijk is

jemanden so unvorbereitet treffen, dass eine angemessene Reaktion kaum möglich ist

Die Spezialeinheit überrumpelte den mutmaßlichen Täter in seiner Wohnung.

De speciale eenheid overrompelde de vermoedelijke dader in zijn woning.

Mit seinem Heiratsantrag hat er mich total überrumpelt.

Met zijn huwelijksaanzoek heeft hij me totaal overrompeld.

Synoniemen