oprechtheid- houding van iemand om de eigen mening / de eigen kennis correct te vertegenwoordigen
Haltung von jemand, die eigene Meinung/ das eigene Wissen korrekt zu vertreten
Seine Aufrichtigkeit ist bemerkenswert.
Zijn oprechtheid is opmerkelijk.
„Seine Antwort klang unaufrichtig, was mich erstaunte bei dem geringen Anlaß in Anbetracht der nutzlosen Aufrichtigkeit seiner häufigsten Geständnisse.“
„Zijn antwoord klonk onoprecht, wat mij verbaasde bij de geringe aanleiding gezien de nutteloze oprechtheid van zijn meest voorkomende bekentenissen.“
