Bande

die

[ˈbandə]Zelfstandig naamwoordMeervoud: Banden

Definities

bende- kleine tot middelgrote, criminele groep van mensen

kleine bis mittelgroße, kriminelle Gruppe von Menschen

In Los Angeles beherrschen Banden ganze Stadtviertel.

In Los Angeles beheersen benden hele stadswijken.

„Illegaler Holzschlag ist für mexikanische Banden und Kartelle ein lukratives Geschäft.“

„Illegale houtkap is voor Mexicaanse benden en kartels een lucratieve handel.”

jeugdbende- groep van jongeren die vaak kattenkwaad uithalen

Gruppe von jüngeren Leuten, die häufig Schabernack treiben

Wenn Peter mit seiner Bande unterwegs ist, machen die vier Lausbuben nur Unsinn.

Als Peter met zijn bende op pad is, halen de vier deugnieten alleen maar onzin uit.

„Als Anführerin einer Bande brauchte man einen klaren Kopf und musste in jeder Situation absolute Ruhe bewahren.“

„Als leidster van een bende had men een helder hoofd nodig en moest men in elke situatie absolute rust bewaren.”

band- zijdelingse begrenzing van een speelveld

seitliche Begrenzung eines Spielfeldes

Specifiekere woorden (hyponiemen)