Befehl

der

[bəˈfeːl]Zelfstandig naamwoordMeervoud: Befehle

Definities

bevel- bindende opdracht (bij militairen, politie en dergelijke)

verbindliche Anweisung (bei Militär, Polizei und ähnlichen)

Er gab den Befehl zum Auslaufen.

Hij gaf het bevel tot uitvaren.

Die Befehle des Generals kann ich nicht nachvollziehen.

De bevelen van de generaal kan ik niet begrijpen.

instructie- kleinste functie-eenheid van een programma in de gegevensverwerking

kleinste Funktionseinheit eines Programmes in der Datenverarbeitung

Der Befehl lautete: print X.

De instructie luidde: print X.

Specifiekere woorden (hyponiemen)