Bekenntnis

das

[bəˈkɛntnɪs]Zelfstandig naamwoordMeervoud: Bekenntnisse

Definities

bekentenis- bindende uitspraak van een persoon dat iets wat hem wordt toegeschreven zich inderdaad zo verhoudt

verbindliche Aussage einer Person, dass etwas, das ihr zugeschrieben wird, sich tatsächlich so verhält

„Ich war tief beeindruckt von den Bekenntnissen aus dem Munde dieses Mädchens, von seiner Schönheit, seiner Begabung, der Lauterkeit seiner Seele, seinen Empfindungen und seinem Unglück.“

„Ik was diep onder de indruk van de bekentenissen uit de mond van dit meisje, van haar schoonheid, haar begaafdheid, de zuiverheid van haar ziel, haar gevoelens en haar ongeluk.“

„Robert war von Annas freimütigem Bekenntnis so bewegt, daß er nicht sprechen, sondern nur zärtlich ihre Hand streicheln konnte.“

„Robert was zo ontroerd door Anna’s openhartige bekentenis dat hij niet kon spreken, maar alleen teder haar hand kon strelen.“

belijdenis- opkomen van een persoon voor iets

Eintreten einer Person für etwas

„Jede Einbürgerungsbewerberin / jeder Einbürgerungsbewerber muss…die Gewähr für ein Bekenntnis zur freiheitlich-demokratischen Grundordnung im Sinne des Grundgesetzes der Bundesrepublik Deutschland bieten.“

„Elke naturalisatieaanvraagster / elke naturalisatieaanvrager moet … garant staan voor een belijdenis van de vrij-democratische basisorde in de zin van de grondwet van de Bondsrepubliek Duitsland.“

geloofsbelijdenis- inhoud van het geloof van een religie

Specifiekere woorden (hyponiemen)

Glaubensbekenntnis

Schuldbekenntnis