Echtheit

die

[ˈɛçthaɪ̯t]Zelfstandig naamwoord

Definities

echtheid- eigenschap van een zaak om echt te zijn

Eigenschaft einer Sache, echt zu sein

Die Echtheit dieses Gemäldes wurde noch nicht von einem Experten überprüft.

De echtheid van dit schilderij is nog niet door een expert onderzocht.

Die Echtheit der Hitler-Tagebücher, die der Stern veröffentlichte, wurde schnell in Frage gestellt.

De echtheid van de Hitler-dagboeken die Stern publiceerde, werd snel in twijfel getrokken.

oprechtheid- eigenschap van een gevoel of gevoelsuiting om oprecht en niet slechts voorgewend te zijn

Eigenschaft eines Gefühls oder Gefühlsausdrucks, aufrichtig und nicht nur vorgetäuscht zu sein

Nach dem Tod seiner Frau war Theo die Echtheit seiner Trauer anzumerken.

Na de dood van zijn vrouw was bij Theo de oprechtheid van zijn rouw te merken.

„Etwas ging mir freilich sehr zu Herzen, ihre Tränen, an deren Echtheit zu zweifeln ich keinen Grund hatte.“

„Iets ging mij wel zeer ter harte, haar tranen, aan wier oprechtheid te twijfelen ik geen reden had.“

kleurechtheid- bestendigheid tegen uiterlijke invloeden zoals licht, vocht of temperatuur, in het bijzonder bij kleuren

Synoniemen