Ereignis

das

[ɛɐ̯ˈʔaɪ̯ɡnɪs]Zelfstandig naamwoordMeervoud: Ereignisse

Definities

evenement- meestal belangrijke gebeurtenis of belevenis

meist bedeutsames – Geschehen oder Erlebnis

Das war das sonderbarste Ereignis der Weltgeschichte.

Dat was de vreemdste gebeurtenis uit de wereldgeschiedenis.

„John Hammond, stets ein aufmerksamer Beobachter der Ereignisse seiner Zeit, erkennt sehr bald, welche Umwälzungen Homer Capeharts Erfindung der Jukebox für die Phono-Industrie bringen wird.“

„John Hammond, steeds een oplettend waarnemer van de gebeurtenissen van zijn tijd, ziet al snel welke omwentelingen Homer Capeharts uitvinding van de jukebox voor de grammofoonindustrie zal brengen.“

gebeurtenis- deel van een verzameling uitkomsten van een kansexperiment waaraan een waarschijnlijkheid kan worden toegekend

Teil einer Menge von Ergebnissen eines Zufallsexperiments, dem eine Wahrscheinlichkeit zugeordnet werden kann

„Gleichheit von Ereignissen bedeutet also, dass das Ereignis A das Ereignis B in gleicher Weise nach sich zieht wie das Ereignis B das Ereignis A.“

„Gelijkheid van gebeurtenissen betekent dus dat gebeurtenis A gebeurtenis B op dezelfde wijze met zich meebrengt als gebeurtenis B gebeurtenis A.“

Specifiekere woorden (hyponiemen)