„Er setzte sich auf den Boden, zählte die winzigen Kästchen in dem senfgelben Teppichmuster und versuchte, seinen schnellen Atem in den Bauch hinabsinken zu lassen, um seine Herzschläge zu beruhigen.“
“Hij ging op de grond zitten, telde de piepkleine kadertjes in het mosterdgele tapijtpatroon en probeerde zijn snelle adem naar de buik te laten zakken om zijn hartslag te kalmeren.”
