Klemme

die

[ˈklɛmə]Zelfstandig naamwoordMeervoud: Klemmen

Definities

klem- gereedschap of voorziening om iets vast te klemmen, aan te klemmen, stevig vast te klemmen, dicht te klemmen

Werkzeug oder Vorrichtung um etwas zu klemmen, anzuklemmen, festzuklemmen, zuzuklemmen

Eine Klemme hielt die Quittungen zusammen.

Een klem hield de bonnetjes bij elkaar.

Am besten wäre eine Klemme, die die beiden Teile mindestens eine Stunde zusammenpresst.

Het beste zou een klem zijn die beide delen minstens een uur samenperst.

benarde situatie- moeilijke situatie

schwierige Situation

Oh, da sitzt du aber in einer bösen Klemme!

O, wat zit je dan in een benarde situatie!

Wie konntest du dich nur in so eine Klemme manövrieren?

Hoe kon je jezelf toch in zo’n benarde situatie manoeuvreren?

Specifiekere woorden (hyponiemen)