Obrigkeit

die

[ˈoːbʁɪçkaɪ̯t]Zelfstandig naamwoordMeervoud: Obrigkeiten

Definities

overheid- de verantwoordelijke draagster van de statelijke of kerkelijke macht

die verantwortliche Trägerschaft der staatlichen oder kirchlichen Macht

Es lag in den Händen der Obrigkeit.

Het lag in handen van de overheid.

Die Anweisungen der Obrigkeiten werden mittels Beamten durchgesetzt.

De aanwijzingen van de overheden worden door middel van ambtenaren ten uitvoer gebracht.

superieuren- leidinggevenden en algemeen in hiërarchieën hoger geplaatsten op alle gebieden

Vorgesetzte und allgemein in Hierarchien Übergeordnete in allen Bereichen

Es lag in den Händen der Obrigkeit.

Het lag in handen van de superieuren.

Die Anweisungen der Obrigkeiten werden mittels Beamten durchgesetzt.

De aanwijzingen van de superieuren worden door middel van ambtenaren ten uitvoer gebracht.

Synoniemen