Er fiel in Ohnmacht. Die Sinne schwanden ihm, und er lag lange in tiefer Ohnmacht und kam dann auch nur langsam zu sich.
Hij viel flauw. De zinnen verlieten hem, en hij lag lang in diepe bewusteloosheid en kwam ook slechts langzaam bij.
„Die Ohnmacht verließ ihn nur so weit, daß sich allein der Rauschzustand in seinem Bewußtsein bewegte.“
„De flauwte verliet hem slechts zover dat alleen de roestoestand zich in zijn bewustzijn bewoog.“
