Pfiff

der

[p͡fɪf]Zelfstandig naamwoordMeervoud: Pfiffe

Definities

fluittoon- korte, natuurlijk of kunstmatig voortgebrachte klank; geluidsuiting door fluiten; afgesproken of vastgelegde signaaltoon

kurzer, natürlich oder künstlich erzeugter Laut; Lautäußerung durch Pfeifen; vereinbarter oder festgelegter Signalton

In der Frühe ertönten drei Pfiffe.

In de vroege ochtend klonken drie fluittonen.

Sie haben mir auch den Pfiff gelehrt,

Ze hebben mij ook de fluittoon geleerd,

pit- een truc, een bijzondere charme van iets

ein Trick, ein besonderer Reiz an etwas

„Pfiff hatte die Sache vom ersten Takt an mit einem hellwachen Museumsorchester.“ (www.oper-frankfurt.de Internet-Beleg)

„Pit had de zaak vanaf de eerste maat met een klaarwakker museumorkest.“

biermaatje- inhoudsmaat voor bier in Oostenrijk (176,841 ml; 2 pfiff zijn 1 seidel - 3 pfiff zijn 1 krüge(r)l)

Hohlmaß für Bier in Österreich (176,841 ml; 2 Pfiff sind 1 Seidel - 3 Pfiff sind 1 Krüge(r)l)

Synoniemen

Specifiekere woorden (hyponiemen)