deutsche Bezeichnung für Subjekt; das Satzglied, über das im Prädikat eine Aussage gemacht wird und das mit dem Verb im Numerus kongruiert.
Im Beispiel „Mein Freund hat eine neue Freundin.“ ist „Mein Freund“ Satzgegenstand, da er derjenige ist, über den dann etwas Neues ausgesagt wird.
In het voorbeeld „Mijn vriend heeft een nieuwe vriendin.“ is „Mijn vriend“ onderwerp, omdat hij degene is over wie dan iets nieuws wordt uitgesproken.
„Wo das Substantiv als Subjekt in einem Satz auftrat, das heißt als Satzgegenstand oder worüber man etwas sagt, erhielt es die Endung •s.“
„Waar het substantief als subject in een zin optrad, dat wil zeggen als onderwerp of waarover men iets zegt, kreeg het de uitgang •s.“