Schenkel

der

[ˈʃɛŋkl̩]Zelfstandig naamwoordMeervoud: Schenkel

Definities

dij- een deel van de onderste ledematen (zie: boven- resp. onderbeen bij de mens)

ein Bereich der unteren Extremitäten (siehe: Ober- bzw. Unterschenkel beim Menschen)

Er hat sich seine behaarten Schenkel rasiert.

Hij heeft zijn behaarde dijen geschoren.

„Sie schlug sich dabei mit einem feuchten Küchentuch auf die Schenkel und kniff die Augen zu.“

“Daarbij sloeg ze zich met een vochtige keukendoek op de dijen en kneep haar ogen dicht.”

bout- een deel van de poot van dieren, dat vaak ook voor consumptie dient

ein Teil des Beines von Tieren, der oft auch dem Verzehr dient

Neben dem Brustfilet werden vom Huhn hauptsächlich die Schenkel verzehrt.

Naast de borstfilet worden van de kip vooral de bouten gegeten.

driehoeksbeen- twee rechten met een gemeenschappelijk basispunt (zie ook: driehoek)

Zwei Geraden mit einem gemeinsamen Basispunkt (siehe auch: Dreieck)

Bei einen gleichschenkligen Dreieck sind beide Schenkel gleich lang.

Bij een gelijkbenige driehoek zijn beide benen even lang.

Specifiekere woorden (hyponiemen)