Schuss

der

[ʃʊs]Zelfstandig naamwoordMeervoud: Schüsse

Definities

schot- afvuren van een wapen

Abfeuern einer Waffe

Zur Warnung gab die Polizei einen Schuss ab.

Ter waarschuwing loste de politie een schot.

„Nur noch vereinzelt waren Schüsse zu hören.“

„Slechts sporadisch waren er nog schoten te horen.“

schieten- het verloop van het schieten, van het afvuren tot het binnendringen van het projectiel in het doel (of ernaast)

der Vorgang des Schießens, vom Abfeuern bis zum Eindringen des Geschosses ins Ziel (oder daneben)

Ein Schuss traf ihn ins Bein, ein anderer in die rechte Hand.

Een schot trof hem in het been, een ander in de rechterhand.

Stauffacher: „Gott sei gelobt!“ Leuthold: „Das war ein Schuss! Davon / Wird man noch reden in den spätsten Zeiten.“ (Schiller)

Stauffacher: „God zij geloofd!“ Leuthold: „Dat was een schot! Daarvan / zal men nog spreken in de verste tijden.“ (Schiller)

kogel- hoeveelheidsaanduiding van het betreffende projectiel

Mengenangabe des jeweiligen Geschosses

Synoniemen

Specifiekere woorden (hyponiemen)